De Tarot Ridders verrassen
Er staan drie ridders op trappelende paarden voor mijn deur, onophoudelijk te zeuren dat zij al lang hun motto’s hebben bedacht en nu – nu direct – hun motto’s opgeschreven willen zien en online geplaatst willen hebben. Dus dat doe ik dan maar, anders laten ze me toch niet met rust.
Een week geleden, toen de Koningin van Zwaarden spontaan met haar motto op de proppen kwam en de rest van de hoflieden min of meer dwong om ook hun eigen motto’s te bedenken, sprong de Ridder van Zwaarden op zijn paard en galoppeerde weg. De andere ridders zagen dit als vluchtgedrag. Dat was nog nooit zo bij me opgekomen als aspect van de Ridder van Zwaarden, maar het is een mogelijkheid.
De Ridder van Staven valt direct met de deur in huis. “Mijn motto luidt: ‘Met enthousiasme verover je de wereld.’” Waarop de Ridder van Pentakels zei: “Op mij kun je bouwen!”
Ik vond dat dit begon te klinken als een verkiezingscampagne. Maar voor ik daar op door kon gaan hoorde ik de Ridder van Kelken zeggen: “Nu zorgen voor de wereld van morgen! Ik sta voor en achter goed rentmeesterschap. Ik bedoel maar, kijk naar die berg. Vroeger was die begroeid, stonden er bomen. Ook langs de waterkant is het een kale bedoening en de rivier stelt weinig meer voor. Dit is zorgelijk. Zorgen voor de natuur, wordt nog steeds vaak afgewimpeld als onzinnig en als het niet in het politieke straatje past, dan leggen we gewoon nog honderd wegen aan. Economie voorop. Ook al weet iedereen diep van binnen dat er zonder gezonde ecologie ook geen economie meer kan zijn. We blijven denken dat het wel los zal lopen, dat de achteruitgang van de natuur wel meevalt. Maar dat is niet zo. En op een gegeven moment passeren we het punt waarna er geen terug meer mogelijk is. Willen we dat riskeren?”
Ineens was de Ridder van Zwaarden ook weer van de partij. “Terwijl jullie zitten de kletsen, heb ik in New York actie gevoerd voor het belang van een gezond milieu. ‘Geen woorden, maar daden’ is mijn motto.”
“Dat doet hij altijd,” laat de Ridder van Pentakels mij weten. “Hij vlucht en onderweg bedenkt hij altijd wel iets, waardoor zijn vlucht geen vlucht meer lijkt maar een wel doordacht plan. Mijn motto is ‘Fundering is alles’. Zonder goed fundament ben je nergens en de aarde is ons belangrijkste fundament. Daarom verbouwen we op ons landgoed zelf ons groente en fruit …”
“Wegwezen, neven,” adviseerde de Ridder van Zwaarden terwijl hij op zijn paard sprong. “Zo direct begint hij weer over die stinkende mesthoop van hem en ik heb nog niet ontbeten.”
