De Weg van de Minste Weerstand en het scheppingsproces

Het Scheppingsproces en De Tarot

In het Tarotartikel De Haindl Tarot Achterstevoren gelezen laat ik zien hoe je het scheppingsproces kunt lezen in de Grote Arcanakaarten van de Haindl Tarot.nIn het artikel De Creatiespiraal en de Kelken onthouden, laat ik zien hoe het scheppingsproces volgens Marinus Knoope te onthouden is aan de hand van de tarotkaarten Kelken Aas t/m Tien.

Waarom die nadruk op het scheppingsproces?
tarotkaarten de keizerin
Sinds het lezen van het boek van Robert Fritz De Weg van de Minste Weerstand, zo’n 20 jaar geleden, ben ik gefascineerd door het scheppingsproces. Hoe komt een schepping tot stand, wat is daarvoor nodig en vooral hoe kun je moeiteloos scheppen? Waarom lukt het de ene persoon wel en de andere niet? Het scheppingsproces en de verschillende stappen die worden doorlopen om iets te scheppen, hebben raakvlakken met de Wet van Manifestatie. Je hebt daar vast wel van gehoord, bijvoorbeeld door het bekijken of lezen van The Secret. Heel simpel gesteld, kun je zeggen dat de Wet van Manifestatie of Aantrekkingskracht zegt dat wat je vraagt, zal je gegeven worden. Daar zitten haken en ogen aan, maar dat is de kern.

Die haken en ogen van De Wet van Manifestatie, daar kun je wat mee, als je weet hoe het scheppen van iets in zijn werk gaat. Kun je je creatie ontvangen of vind je dat eng? Als je het eng vindt, blijft je creatie waarschijnlijk uit. Laat je je intimideren door je omgeving die je project belachelijk vindt? Ook dan blijft je creatie uit. Geloof je er zelf wel in? Dat zijn allemaal belangrijke onderdelen van De Wet van Manifestatie, waar nooit veel aandacht aan wordt besteed.

Voor mij was Fritz het begin van de studie van de Wet van Manifestatie. Of de Wet van Creatie of hoe je het noemen wilt.

Het stappenplan van Fritz gaat er vanuit dat de beweging van waar je nu staat naar waar je naartoe wilt een organisch proces is en dus moeiteloos kan verlopen. Net zoals een mosterdzaadje vanzelf uitgroeit tot een mosterdplant.

  1. Omschrijf waar je bent (zonder commentaar, analyse, interpretie)
  2. Omschrijf waar je wilt zijn (noem het resultaat dat je wilt creeëren)
  3. Kies ervoor: “Ik kies [het resultaat].” (Let niet op haalbaarheid)
  4. Ga door (waar je mee bezig was)

Je hebt waargenomen waar je bent, en waar je heen wilt (visie) en het gekozen resultaat onder woorden gebracht (Herstellen van de structurele spanning). Nu wend je je bewuste aandacht af van het feit dat je je in een ongewenste situatie bevindt. Je gaat door waar je mee bezig was.

Wanneer je dat begrijpt en het stappenplan van ‘Fritz’ volgt zul je vanzelf daar komen waar je wilt zijn. Om dit goed te begrijpen is het wel handig om zijn boek De weg van de minste weerstand te lezen.

Fritz in een notendop

Fritz stelt dat structuur gedrag bepaalt. Mensen handelen in overeenstemming met de aan hun leven ten grondslag liggende structuren. Sommige structuren zijn bruikbaarder dan anderen voor het behalen van de verlangde resultaten. Veranderingen aanbrengen in structuren doe je niet door problemen op te lossen maar het creëren van nieuwe structuren. En hier wordt het spannend. Wanneer je een probleem oplost maar niet de onderliggende oorzaak, je onderliggende denkfout (om het zo maar eens te noemen) dan komt het probleem vanzelf weer terug. Fritz legt uit dat er tussen visie (doel, creatie) en de huidige werkelijkheid een spanning bestaat die hij structurele spanning noemt. Hoe meer spanning hoe beter, want spanning streeft naar oplossing. Veel mensen kunnen niet tegen spanning. Maar energetisch gezien is het echt waar dat hoe meer spanning er is tussen visie en huidige werkelijkheid, hoe sneller je vooruit zult komen op het pad naar je doel, om de eenvoudige reden dat er veel energie voorhanden is voor de creatie.

Laten we nu eens kijken wat een probleem is? Een probleem is een obstakel op je pad. Je pad is de weg tussen waar je wilt zijn en waar je bent. In feite weten veel mensen niet eens waar ze zijn en ook niet waar ze naartoe willen. Stel dat ik een baan heb die ik niet leuk vind. Mijn baas doet onaardig of legt me allemaal regels op waar ik niet mee kan leven of die onuitvoerbaar of zinloos lijken. Naar mijn idee is mijn baas het probleem. Hij kan geen leiding geven, hij begrijpt de werksituatie niet, hij begrijpt de problemen niet waar we tegenaan lopen of wat ik ook maar bedenk. De kans is groot dat ik in het kringetje terecht kom dat ik die baan nodig heb om het geld. De huur moet betaald, ik wil eten, er zijn nog andere rekeningen, de auto is weer eens kapot etc. En ik heb geen flauw idee wat ik wil! Ik heb geen visie. Wanneer je het stappenplan van Fritz toepast ga je kijken waar je staat. Zonder oordelen. Dat is heel belangrijk. Hoe je er gekomen bent, doet er niet toe. Dus als ik kijk waar ik sta dan werk ik bij de firma Zus en Zo voor zoveel uur in de week en ik ontvang een salaris van zoveel euro in de maand. Mijn taak/functie als (functienaam) is om (korte, feitelijke taakomschrijving). Als ik kantinemedewerker ben dan is het mijn taak om er voor te zorgen dat iedereen twee keer per dag koffie krijgt en één keer thee, dat de lunchbalie voorzien is van brood, beleg et cetera en dat de kantine schoon is. Zoiets.

Waar ik sta is dus niet: ik heb een waardeloze, slecht betalende baan bij de Firma Zus en Zo, waar ik als voetveeg word behandeld. Het voelt wel zo, maar is niet de feitelijke realiteit.

Wat wil ik? Daar heb ik nog nooit over nagedacht. Wanneer ik daar wel over nadenk dan kom ik direct met argumenten waarom iets beters voor mij niet haalbaar is. Ik heb niet genoeg opleiding, ik heb kleine kinderen die al mijn aandacht vragen, ik heb geen geld voor een opleiding, banen liggen niet voor het oprapen, ik ben te oud, het kan toch niet, het is te veel werk, het is onrealistisch. En dus verandert er niets.

Maar stel nu dat ik, ook weer zonder oordelen, in staat ben om te bedenken dat het me heel leuk lijkt om directeur te worden van Firma Zus en Zo?

Dan bestaat het stappenplan hieruit:

  1. Ik ben kantinemedewerkster bij Zus en Zo.
  2. Ik wil directeur zijn van Zus en Zo
  3. Ik kies ervoor om directeur te zijn van Zus en Zo
  4. En ik ga verder met waar ik mee bezig was. Bijvoorbeeld het schoonmaken van de kantine.

Omdat ik nu bepaald heb waar ik sta, zonder aandacht te schenken aan het verleden en het gemopper in mijn hoofd en duidelijk gezegd heb wat ik wil en daar ook voor kies, zal de spanning tussen waar ik sta en waar ik naartoe wil zorgen dat er een organisch proces op gang komt richting dat doel. Problemen worden opgenomen in die spanning en verdwijnen gewoon. Een probleem is pas een probleem wanneer je het tot ‘doel’ verheft door er je totale aandacht op te richten. Het zal dan ook niet weg gaan.

Het is duidelijk dat dit stappenplan raakvlakken heeft De Wet van Manifestatie. Je vraagt iets, maar je bepaalt daarbij ook waar je staat, zonder daarover te oordelen! En dat is belangrijk. Je zegt dan ook nog eens dat je kiest voor het resultaat. Ook dat is belangrijk en dan ga je door waar je mee bezig bent. De spanning, de universele energie, gaat dan kansen creëren en die moet je wel aangrijpen.

In het geval van de kantinemedewerkster van Zus en Zo die directeur wil worden, kan het beter zijn om niet te zeggen dat zij directeur van Zus en Zo wil zijn, want daar zit al een directeur. Beter zou zijn om echt te gaan kijken wat zij wil. Misschien wel een cateringbedrijf of een soort gelijk bedrijf als Zus en Zo, maar dan op haar manier.

In Tarotcursus De Verdieping, het vervolg op de tarotcursus voor Beginners, heb ik een legpatroon gecreëerd voor het stappenplan van Fritz, gebaseerd op de Keizerin. Ik vind namelijk dat het stappenplan van Fritz mooi overeenkomt met de betekenissen van de Keizerin. Ze zit op haar troon, ze heeft gezaaid en laat de natuur (de structurele spanning) haar werk doen.

Legpatroon gebaseerd op de Keizerin en De Weg van de Minste Weerstand

tarotlegpatroon gebaseerd op de keizerin en weg van de minste weerstandHet graan aan de voeten van de Keizerin, op de voorgrond van de kaart, geeft aan waar je nu staat. Je huidige situatie. (Kaart 1)

Het teken van Venus is je visie, daar waar je naar toe wilt. (Kaart 2)

De scepter geeft aan dat je je visie in de hand neemt, dat je er voor kiest. (Kaart 3)

De kroon duidt op doorgaan. (Kaart 4)

Je legt de kaarten neer van beneden (graan) naar boven (kroon), zoals kaarten 7 t/m 10 van het Keltisch Kruis.

 

Hoe gebruik je dit legpatroon?

Je kunt op verschillende manieren met deze kaartlegging aan de slag.

Stap 1: Waar sta je nu met betrekking tot je creatie? Weet je dat niet, dan kun je er een kaart op trekken. Weet je het wel, dan kun je een kaart uitkiezen uit je tarot deck.

Stap 2: Is je visie helder, dan kies je een kaart uit je spel die je visie verbeeld. Zo niet, dan trek je een kaart uit de tarot. Of je doet allebei. Je kiest een kaart en trekt een kaart. In dit laatste geval, zou ik met twee tarotspellen werken.

Stap 3: Ik kies ervoor. Je kunt nu een kaart trekken uit de tarot om aan te geven of je er wel volmondig ‘ja’ op kunt zeggen, of je kiest een kaart uit die voor jou weergeeft dat je 100% kiest voor je creatie. Of allebei.

Stap 4: Ga door. Ook voor deze stap kun je een kaart uitkiezen en/of een kaart trekken.

Interpretatie negatieve tarotkaarten

Het is mogelijk dat je bij stap 2 een negatieve kaart trekt, bijvoorbeeld Zwaarden 5. Dit zou kunnen aangeven dat je je visie beperkt hebt omdat je wilt voldoen aan haalbaarheidseisen. Maak je visie dan wat groter. Het gaat hier niet om haalbaarheid!

Het is ook mogelijk dat je bij stap 3 een kaart trekt die aangeeft dat je er helemaal niet wilt kiezen voor je visie. Kelken 8 bijvoorbeeld. Ga dan nog eens bij jezelf te raden of de bedachte visie wel is wat je wilt of dat je eigenlijk iets anders wilt. Het is met Fritz helemaal niet de bedoeling om op haalbaarheid te letten of wat in de ogen van jezelf en mensen uit je omgeving mogelijkheden voor je zijn. Het idee is ‘droom groots’! Alleen dan kun je grootse dingen bereiken. En hoe groter de afstand tussen droom en werkelijkheid, hoe groter de structurele spanning!