Haindl Tarot Kelken Zoon

Haindl Tarotkaart Kelken Zoon – Parsival

Globale betekenissen: Een zachtaardig, doch naïef persoon. Een goed hart. Een test.

Keerzijde: Het vermijden van verantwoordelijkheid. Harteloos.

Haindl Tarotkaart Kelken Zoon

Het verhaal van Parsival maakt onderdeel uit van de Arthur legenden die zeer bekend waren in het middeleeuwse Frankrijk omdat het een geliefd onderwerp was van rondtrekkende minstrelen en hun toehoorders. Er werd gezegd dat wanneer je de Arthur verhalen een beetje behoorlijk kon vertellen je je nooit zorgen hoefde te maken over je levensonderhoud. Rond 1180 schreef Crétien de Troyes het verhaal van Parsival op in dichtvorm. Rond 1205 verscheen er een versie van Wolfram von Eschebach die Wagner inspireerde tot het schrijven van de opera Parsifal.

Parsival in het kort

Haindl Tarotkaart KelkenzoonToen Parsival nog een kleine jongen was, werd zijn vader (een ridder) gedood in een of andere veldslag. De moeder van Parsival besloot om Parsival mee te nemen naar een huisje in het bos zodat hij zou opgroeien zonder ridders om hem heen, want zij zou het niet aan kunnen als hij in zijn vaders voetstappen zou volgen en ook gedood zou worden in de strijd.

Wanneer Parsival een jaar of 16 is stuit hij bij toeval op een groepje ridders die door het bos rijden. Hij is zo onder de indruk van deze fraai uitgedoste mannen te paard, dat hij ter plekke besluit dat hij ridder wil worden. Zijn moeder probeert hem te weerhouden, maar daar trekt Parsival zich niets van aan en hij vertrekt naar het hof van Koning Arthur.

Nadat hij vertrokken is, sterft zijn moeder van verdriet. Parsival wordt opgeleid tot ridder door Heer Gornemant die hem op het hart drukt niet te veel te praten en vooral te luisteren.

Na jaren, besluit Parsival om zijn moeder op te zoeken. De weg naar huis is lang en onderweg heeft hij onderdak nodig. Er is geen levend wezen te bekennen en Parsival vraagt zich zorgelijk af of hij die nacht wel onderdak zal kunnen vinden. Uiteindelijk ziet hij een visser op zee en hij vraagt hem of hij ergens in de buurt kan overnachten. De visser zegt dat hij bij hem kan overnachten en geeft hem aanwijzingen hoe hij bij zijn woning kan komen.

In eerste instantie lijkt de gewezen weg helemaal nergens naartoe te gaan en Parsival vervloekt de visser die hem blijkbaar bij de neus heeft genomen. Even later ziet hij een prachtig kasteel en is hij de visser dankbaar omdat de aanwijzingen toch blijken te kloppen. Daar aangekomen wordt Parsival warm onthaalt. Hij wordt naar de kasteelheer gebracht (dezelfde persoon als de visser die hem de weg wees) die hem zegt dat hij helaas niet kan opstaan om Parsival te begroeten en vraagt hem daar geen aanstoot aan te nemen. Parsival antwoordt beleefd daar beslist geen aanstoot aan te nemen.

Tijdens het diner gebeuren er vreemde dingen. Een schildknaap komt de eetzaal binnen en loopt voor de tafel langs met een witte lans waar een druppel bloed aanhangt. Parsival vraagt zich af wat dit te betekenen heeft, maar vraagt er niet naar.

Even later komt er een soort processie de zaal binnen bestaande uit twee, kaarsen dragende schildknapen gevolgd door een jonge dame met een prachtige gouden graal in haar handen. Deze stoet verdwijnt in een aangrenzende kamer. Parsival vraagt niet wat dit alles te betekenen heeft, omdat hij bang is onbeleefd te zijn.

Na de overvloedige maaltijd die bestond uit de heerlijkste spijzen en de verrukkelijkste dranken, gaat iedereen slapen. De volgende dag lijkt er niemand in het kasteel te zijn.

Het paard van Parsival staat opgezadeld bij de poort en Parsival vertrekt. Net in het bos gekomen, ontmoet hij een wenende jonkvrouw gezeten bij het lichaam van een onthoofde ridder. Zij vraagt Parsival waar hij vandaan komt en hij zegt uit het kasteel van de Visser-Koning maar dat iedereen die ochtend vertrokken leek te zijn. De jonkvrouw vraagt of hij de lans gezien heeft en gevraagd heeft waarom er een druppel bloed aanhing. Parsival zegt dat niet gevraagd te hebben. Dan vraagt ze of hij de graal gezien heeft en gevraagd heeft voor wie die was bestemd. Parsival bekent dat niet gedaan te hebben. Hij krijgt op zijn donder, want omdat hij niet naar die zaken heeft gevraagd, kan de koning niet genezen. Daarbij is ook het land onvruchtbaar geworden. Verder verteld ze hem dat zijn moeder is gestorven van verdriet omdat hij vertrok om roem te verwerven als ridder. Parsival is diep bedroefd en de volgende vijf jaar reist hij van riddertoernooi naar riddertoernooi maar niets gaat goed.

Op een Goede Vrijdag komt hij een aantal mensen te voet tegen en die berispen hem om het dragen van zijn ridderuitrusting en wapens en vragen hem verwijtend of hij niet weet wat voor een dag het is. Parsival geeft toe dit niet te weten. Na met hun gepraat te hebben realiseert hij zich dat hij God helemaal vergeten is en op hun aanraden gaat hij naar een in het bos wonende kluizenaar om boete te doen en te bidden.

Het verhaal is behoorlijk onsamenhangend en onlogisch op plaatsen. Door literatuurwetenschappers wordt dit geweten aan het feit dat het verhaal mondeling werd doorgegeven en steeds mooier werd gemaakt, maar ook omdat sommige stukken niet begrepen werden en dus vaak verkeerd werden doorverteld. Het christelijke tintje is hoogstwaarschijnlijk een latere invloed die niet bij het oorspronkelijke verhaal hoort. De graal is de Keltische schaal van overvloed. Iedere keer als de schaal langs de tafel werd gedragen dan stond ineens de volgende gang op tafel met voor iedereen precies die spijzen die hij het lekkerst vond.

Wat betreft de eigenschappen van Parsival was hij beschermd opgegroeid en dus naïef maar ook op zichzelf gericht. Hij praatte veel wat voor Gornomant een reden was om hem te zeggen dat hij moest leren luisteren. Omdat hij graag goed wilde overkomen sloeg de balans door naar de andere kant en vroeg hij niet meelevend hoe het kwam dat de Visser-koning niet kon opstaan of wat de lans en de graal te betekenen hadden. Hij riep als het ware zijn latere ongeluk over zichzelf af omdat hij zich alleen maar met zichzelf bezig hield.

Omdat Parsival uiteindelijk ‘de graal’ vindt, is het verhaal van Parsival het verhaal van iemand die zichzelf ontdekt en leert kennen en daardoor in staat is om anderen te helpen bij hun ontwikkeling en emotionele genezingsprocessen.